SK主 NASZ R笈

WYSTAWA Z OKAZJI 570-lECIA g這wna (1997)

 

Wstecz   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   Dalej

 

Harcerstwo w G這wnie powsta這 w 1980-1909 roku. Pierwszym dru篡nowym zosta W豉dys豉w Walczewski. W 1918 roku dru篡na ta, wsp鏊nie z POW, bra豉 udzia w rozbrajaniu Niemc闚. W roku 1926, kiedy to dru篡n m瘰k obj像 nauczyciel - Stefan Dryll, a 瞠雟k - pani Koehler, rozpocz像 si okres szczeg鏊nego rozkwitu ZHP w G這wnie. Od 1928 roku harcerstwo sta這 si organizacj cile wsp馧dzia豉j鉍 z nauczycielstwem w procesie wychowawczym. Podkrelali to cz瘰to z uznaniem, inspektor Sikorski i podinspektor Buchner na konferencjach w Koluszkach, gdzie zje盥瘸li si wszyscy nauczyciele z powiatu brzezi雟kiego.

Harcerze przed budynkiem szko造 im. J霩efa Pi連udskiego (1928 r.).

W 1928 roku przechodzi do pracy w szkole w Osinach pan Kulczycki, kt鏎y b璠鉍 kierownikiem tej szko造, po這篡 wielkie zas逝gi dla organizacji harcerstwa w tej dzielnicy. W 1930 roku wybudowano w G這wnie Szko喚 Powszechn im. J霩efa Pi連udskiego. Jej kierownikiem zosta Bohdan Kowalski. W nowym budynku szybko rozwija si dzia豉lno harcerska, maj鉍 odpowiednie pomieszczenia do organizowania zbi鏎ek i zaj耩. Nadal operatywnie dzia豉 p. S. Dryll i p. 砰ci雟ki - organizuj obozy, wycieczki, konkursy, popisy gimnastyczne, wystawy prac r璚znych i rysunk闚.

Zarz鉅 Miejski z burmistrzem S. ζdzi雟kim, przed budynkiem szko造.

We wszystkich tych imprezach wiod prym harcerze. W 1937 roku oddany zostaje w Osinach nowy budynek szkolny. Dru篡na tej szko造 cile wsp馧pracuje z dru篡n z G這wna. Obie podlegaj Zgierskiemu Hufcowi 鏚zkiej Chor鉚wi ZHP. Istnia造 tak瞠 stowarzyszenia katolickie, jak "Krucjata", czy "Solidacja Maria雟ka".

S. Dryll

Harcerze na tle mur闚 budowy szko造 powszechnej w Osinach.

O篡wienie 篡cia gospodarczego w latach mi璠zywojennych, wzrost obrot闚 handlowych na targach i jarmarkach, wp造n窸o dodatnio na rozw鎩 rzemios豉. Upione dot鉅 cechy rzemielnicze od篡造.

Jarmark w G這wnie na Rynku (obecnie Plac Wolnoci).

Opr鏂z istniej鉍ych od redniowiecza cech闚 garncarzy, szewc闚 i kowali, powsta造 nowe: cech kunsztu drzewnego, lusarzy, m造narzy, rzenik闚 oraz piekarzy. Prowadzone przez mistrz闚 zebrania, mia造 przede wszystkim na celu podnoszenie jakoci produkcji rzemielniczej. Cechy rzemielnicze cieszy造 si poparciem rz鉅u. Przewodzi cech szewski, kt鏎y chlubi si posiadaniem ksi璕i i statusu z 1510 r.

Herb na ksi璠ze cechu szewskiego z roku 1510.

Na szczeg鏊n uwag zas逝guje rodzina tokarzy drzewnych - Siwi雟kich, u kt鏎ych rzemios這 przechodzi這 z ojc闚 na syn闚. Ich wyroby tokarskie by造 poszukiwane na targach i jarmarkach, szczeg鏊nie ko這wrotki do prz璠zenia lnu i we軟y. Opr鏂z tradycyjnych jarmark闚, handel podtrzymywa造 cotygodniowe targi, a latem z przyp造wem letnik闚 ustali造 si dwa dni targowe w tygodniu (we wtorki i pi靖ki). Tradycje rzemios豉 kultywowane by造 w rodzinie szewc闚 - Lewandowskich i rzenik闚 - Janiszewskich. Rodziny te uczestniczy造 czynnie w 篡ciu spo貫cznym miasta jak np. cukiernik i piekarz Jan Lisowski oraz jego brat, a tak瞠 bracia Janiccy - kowale, wszyscy byli cz這nkami teatru amatorskiego i wielkimi spo貫cznikami.